و سعيه ، و يتعدّى حدود ربّه باسباب قد اغناه اللّه عنها : يعنى فرموده حضرت صادق ص : راحتى نيست مر مؤمن را - در حقيقت - جز در نزد ملاقات خداوند ؛ و غير از آن ، پس در چهار چيز است : سكوتى كه بشناسى به سبب آن ، حال دل خود را و حال نفس خود را در آنچه واقع شود ميان تو و ميان پروردگارت ، و خلوتى كه نجات يا بى به سبب آن ، از آفات زمان - در ظاهر و باطن - ، و گرسنگيى كه بميراند شهوت‌ها را و وسوسه را ، [ و ] بيداريى كه روشن كنى به سبب آن ، دل خود را و صاف كنى طبيعت خود را و پاك كنى روح خود را . فرمود حضرت پيغمبر ص : « كسى كه صبح كند در محلّ خود ، آسوده با بدن سالم و نزد او باشد غذاى روزش ، پس گويا اختيار داده شده براى او دنيا ، همگى » . و گفت « وهب بن منبّه » : « در كتاب‌هاى اوّلين ، نوشته شده : اى قناعت ! عزّت و بىنيازى با توست ، نجات يافته كسى كه نجات يافته با تو » . و گفت « ابو درداء » : « چيزى كه قسمت كرده خدا براى من ، فوت نمىشود از من اگرچه باشد در پربادى » . و گفته « ابو ذرّ » - ره - : « دريده شود پردهء كسى كه [ اعتماد ] نمىكند بر پروردگارش اگرچه باشد زندانى در ميان سنگهاى سخت » . پس نيست كسى زيانكارتر و پست و پائينتر از كسى [ كه ] تصديق پروردگارش نمىكند در آنچه ضامن شده مر او را و كفيل به آن شده پيش از آفريدنش ؛ و آن كس ، با آن همه ، [ اعتماد ] مىكند بر قوّت خود و تدبير و سعى و جهد خود ، و تجاوز كند از حدود پروردگار خود به سبب اسبابى كه بىنياز كرده [ او را ] خداوند از آنها . * * *